شعر خانه خدا از قیصر امین پور

پیش از اینها فکر می‌کردم خدا   خـــانـه‌ ای دارد کـنــار ابـــــــــرها
مثل  قصر   پادشاه  قصه‌  ها     خشتی از الماس و خشتی از طلا
پایه‌ های برجش از عاج و بلور    بر ســـــــر تختی نشسته با غرور
ماه ، برق کوچکی از  تاج او     هر ســــــــــتاره، پولکی از تاج او  

 

 

 

 

 

 

اطلس پیراهن او، آسمان

نقش روی دامن او، کهکشان

رعد و برق شب، طنین خنده‌اش

سیل و توفان ، نعره توفنده‌اش

دکمه پیراهن او، آفتاب

برق تیغ خنجر او، ماهتاب

هیچکس از جای او آگاه نیست

هیچکس را در حضورش راه نیست

پیش از اینها خاطرم دلگیر بود

از خدا در ذهنم این تصویر بود

آن خدا بی‌رحم بود و خشمگین

خانه‌اش در آسمان، دور از زمین

بود، اما میان ما نبود

مهربان و ساده و زیبا نبود

در دل او دوستی جایی نداشت

مهربانی هیچ معنایی نداشت

هرچه می پرسیدم، از خود، از خدا

از زمین، از آسمان، از ابرها

زود می‌گفتند: این کار خداست

پرس و جو از کار او کاری خطاست

هرچه می‌پرسی، جوابش آتش است

آب اگر خوردی، عذابش آتش است

تا ببندی چشم، کورت می‌کند

تا شدی نزدیک، دورت می‌کند

کج گشودی دست، سنگت می‌کند

کج نهادی پای، لنگت می‌کند

تا خطا کردی، عذابت می‌کند

در میان آتش، آبت می‌کند

باهمین قصه، دلم مشغول بود

خوابهایم خواب دیو و غول بود

خواب می‌دیدم که غرق آتشم

در دهان شعله‌های سرکشم

در دهان اژدهایی خشمگین

بر سرم باران گرز آتشین

محو می‌شد نعرهایم، بی صدا

در طنین خنده‌ی خشم خدا …

نیت من، در نماز و در دعا

ترس بود و وحشت از خشم خدا

هرچه می‌کردم همه از ترس بود

مثل از بر کردن یک درس بود

سخت، مثل حل صدها مسئله

تلخ، مثل خنده‌ای بی‌حوصله

مثل تکلیف ریاضی سخت بود

مثل صرف فعل ماضی سخت بود

تا که یک شب دست در دست پدر

راه افتادم به قصد یک سفر

درمیان راه، در یک روستا

خانه‌ ای دیدیم‌، خوب و آشنا

زود پرسیدم: پدر، اینجا کجاست ؟

گفت: اینجا خانه‌ ی خوب خداست

گفت: اینجا می‌شود یک لحظه ماند

گوشه‌ ای خلوت، نمازی ساده خواند

با وضویی دست و رویی تازه کرد

با دل خود، گفت و گویی تازه کرد

گفتمش، پس آن خدای خشمگین

خانه‌ اش اینجاست؟ اینجا، در زمین؟

گفت: آری، خانه‌ ی او بی‌ریاست

فرش‌ هایش از گلیم و بوریاست

مهربان و ساده و بی‌ کینه است

مثل نوری دردل آیینه است

عادت او نیست خشم و دشمنی

نام او نور و نشانش روشنی

خشم، نامی از نشانی‌ های اوست

حالتی از مهربانی‌ های اوست

قهر او از آشتی، شیرین‌ تر است

مثل قهر مهربان مادر است

دوستی را دوست، معنی می‌ دهد

زنده‌ یاد قیصر امین‌پور

پاسخی بگذارید