پس از استقلال هندوستان،محمد علی جناح که در مسیر انقلاب در کنار مهاتما گاندی و جواهر لعل نهرو قرار داشت پا در یک کفش کرد که مسلمانان هند باید سرزمین مستقلی داشته باشند!
هرچه گاندی تلاش کرد او را قانع کند که هند یک کشور متحد بماند و مسلمانان نیز در کنار سایر اقوام و مذاهب در مدیریت هند نقش داشته باشند، محمد علی جناح نپذیرفت و بالاخره ایالت های مسلمان نشین هند تجزیه شدند و بنگلادش و پاکستان را به وجود آوردند.
قصه پاکستان همراه اطلاعاتی در باره این کشور در ادامه بخوانید.

مسلمانان که هندوها را «نجس» می دانستند سرزمین مستقل خود را «پاکستان» نامیدند.
پاکستان اولین کشوری بود که حکومت آن «جمهوری اسلامی» نام گرفت.
پس از پاکستان، به ترتیب نیجریه، ایران و افغانستان (جمهوری اسلامی نام گرفتند).
هندوستان اما، با جمعیتی چند مذهبی (به ترتیب جمعیتی هندو، مسلمان، جین، بودایی مسیحی، سیک) صاحب حکومتی «سکولار» شد.
هندوستان «سکولار» امروز جزو نمونه های موفق دموکراسی در جهان است و سال گذشته میلادی در کنار برزیل بالاترین نمره رشد اقتصادی را به خود اختصاص داد.
از آن سو «جمهوری اسلامی پاکستان» نمونه ای از عدم تحمل و عدم مدار است، کودتا پشت کودتا و ترور پشت ترور، صحنه ی سیاست پاکستان را پر کرده است.
– ضیاءالحق، ذوالفقارعلی بوتو را اعدام کرد.
– حکومت نظامی ضیاءالحق، با ترور شدن ضیاءالحق پایان گرفت.
– پرویز مشرف با کودتای نظامی، نواز شریف را ساقط کرد.
– چندی بعد پرویز مشرف تیز با کودتایی دیگر به تبعید رفت.
– بی نظیر بوتو چند روز پیش از انتخابات ترور شد…
و در صحنه اقتصادی نیز پاکستان وضعیت بهتری ندارد.
در سیل اخیر پاکستان، اگر نهادهای بین المللی و دولت های خارجی به کمک پاکستان نمی شتافتند، دولت پاکستان
توان مدیریت اوضاع را به هیچوجه نداشت.
پاکستان، کشور پاک ها، پیشتاز «تقلب صنعتی» نیز هست!
در شهر صنعتی پاکستان، اجناسی با مارک های معروف دنیا تولید می شود.
علاوه بر این، پاکستان پیشتاز «تقلب سیاسی» است، طالبان را تقویت می کند و از جامعه ی جهانی (از آمریکا گرفته تا ایران) کمک مالی میگیرد تا طالبان را سرکوب کند.
این سناریوی کشوری است که وجه تمایز خود را از سرزمین مادری اش، «مذهب» می داند.
****************
آشنایی با پاکستان
این کشور در همسایگی کشورهای ایران، افغانستان، چین و هند قرار دارد و مساحت آن ۸۸۰ هزار و ۹۴۰ کیلومتر مربع است. پایتخت آن اسلام آباد است و بزرگترین شهر آن کراچی است. مردم پاکستان به زبان اردو سخن میگویند.
پاکستان ﮬﻔﺖ استان دارد: بلوچستان، سر حد شمالی، سند، پنجاب، ﻣناطق ﺷﻤﺎﻟﻰ، مناطق ﻗﺒﻴﻠﻪﺍﻯ، ﻛﺸﻤﻴﺮ ﺁﺯﺍﺩ و ﺍﺳﻼﻡﺁﺑﺎﺩ.
پاکستان با ۱۶۴ میلیون و ۷۴۱ هزار و ۹۲۴ نفر جمعیت (بر اساس آمارهای سال ۲۰۰۷) ششمین کشور پرجمعیت جهان است و دومین کشور پرجمعیت در بین کشورهای مسلمان. این کشور تا سال ۱۹۴۷ تحت سلطه انگلیس بود. در سال ۱۹۵۶ در این کشور جمهوری اسلامی اعلام شد.
پاکستان تاریخی غنی دارد و طی سالیان قومیتهای مختلفی چون سیک، عرب، افغان، ترک، بلوچ و مغول به آن کوچ کردهاند. این کشور بیش از پنج هزار سال تاریخ دارد. در قرن ۱۸ میلادی انگلیسیها آن را تحت سلطه خود در آوردند و به عنوان بخشی از هند قرار دادند.
پس از آنکه در سال ۱۹۴۷ این کشور اعلام استقلال کرد جدلهای هند با پاکستان هم آغاز شد. این دو کشور در سالهای ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۸ و در سال ۱۹۶۵ بر سر مالکیت کشمیر با هم جنگیدند و این دعوا تا امروز هم ادامه دارد.
جنگ سوم بین این دو کشور در سال ۱۹۷۱ روی داد که نتیجه آن جدایی بخش شرقی پاکستان و اعلام موجودیت کشوری به نام بنگلادش بود.
آب و هوای این کشور گرم و بیابانی است. در شمال و شمال غربی آن کوهها جغرافیای کوهستانی حاکم است. منابع وسیع گاز طبیعی، اندکی نفت، زغال سنگ نامرغوب، سنگ آهن، مس، نمک و سنگ آهک همه آن منابعی است که زمین در اختیار پاکستانیها قرار داده است.

امید به زندگی دراین کشور برای مردان ۷۳/۶۲ سال و برای زنان ۸۳/۶۴ سال است. بیماریهای ناشی از آب و غذای آلوده مانند اسهال در این کشور رایج است.
۹۷ درصد مردم آن مسلمان، (۷۷ درصد سنی) و بقیه هندو و مسیحی هستند. ۶۳ درصد مردان و ۳۶ درصد زنان آن باسواد هستند. قانون اساسی آنها بر اساس قانون انگلستان نوشته و قوانین اسلامی به آن افزوده شده است.
سن رای در این کشور ۱۸ سال است و در انتخابات پارلمان، تعدادی از کرسیها برای زنان و غیرمسلمانان رزرو شده است. ژنرال پرویز مشرف سال ۲۰۰۱ میلادی در یک کودتای نظامی حکومت را در این کشور به دست گرفت.
پاکستان کشوری در حال توسعه است که چند دهه است از ناهماهنگیهای سیاسی داخلی رنج میبرد. به همین دلیل و به دلیل بروز فجایع طبیعی فراوان در این کشور از جمله زلزله، در طی این سالها اقتصاد آن نتوانسته به رشد چشمگیری دست یابد.
تورم یکی از مهمترین معضلات پیش روی دولتمردان این کشور است. بر اساس آمارهای سال ۲۰۰۶ میلادی تورم این کشور ۹/۷ درصد است. ۲۴ درصد از مردم آن زیر خط فقر زندگی میکنند و ۵/۶ درصد از مردم بیکار هستند.
پنبه، گندم، برنج، شکر، میوه، سبزیجات، شیر، تخممرغ و گوشت گوسفند مهمترین محصولات کشاورزی این کشور هستند. پوشاک و منسوجات، دارو، کاغذ، کود، میگو و مصالح ساختمانی مهمترین محصولات صنعتی این کشورند.
پاکستان در یک نگاه
| زبان رسمی | اردو |
| واحد پول | روپیهٔ پاکستان PKR |
| تولید ناخالص داخلی | ۴۶۵٫۴ میلیارد |
| دامنهٔ اینترنتی | pk. |
| پیش شماره تلفنی | ۹۲ |
| خطوط تلفن ثابت | ۵٫۲۴ میلیون |
| خطوط تلفن همراه | ۶۳٫۱۶ میلیون |
| شبکههای تلویزیونی | ۲۰ کانال |
| کاربران اینترنت | ۱۲ میلیون |